၄ ႏွစ္ေတာင္ရွိခဲ့ၿပီ အေမ....
ႀကိဳးစား ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ေတြ....
ဒီ တစ္ရက္ေရာက္တိုင္း တင္းထားသမွ် အားေတြ....
ဆင္းရဲခဲ့ရသမွ် ပင္ပန္းမႈေတြ....
ခဏေလာက္ ေျဖခ်လိုက္ခ်င္တယ္....
အတိတ္ကို ျပန္တူူးဆြေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္....
စာမ်က္ႏွာ ေဟာင္းေတြ ျပန္လွန္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္....
လြမ္းတယ္ အေမ.... အေမ့သား လြမ္းတယ္....
ဆက္လက္ ရွင္သန္ေနရဦးမွာ သိပါတယ္....
ရုန္းကန္ လႈပ္ရွား ရပ္တည္ ေပးရဦးမွာလဲ သိပါတယ္....
ပင္ပန္း ဆင္းရဲ နာက်ည္း မႈေတြကို ေတြ႕ႀကံဳ သင္ယူရဦးမယ္ ဆိုတာလဲ သိပါတယ္....
မရွိေတာ့တာကို တမ္းတၿပီး လြမ္းျပ ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္....
ေႏြးေထြးတဲ့ အေမ့ရင္ခြင္ထဲ တစ္ေခါက္ေလာက္မ်ား....
.
.
.
.
အေမ....
Showing posts with label အေမ. Show all posts
Showing posts with label အေမ. Show all posts
25 October, 2008
ေအာက္တိုဘာလ ၂၅ ရက္တစ္ေန႔
16 September, 2008
...
ေအာက္တုိဘာလ ၂၅ရက္ တစ္ေန႔
ႏွလံုးသားအိမ္ မီးေလာင္သြားခဲ့တယ္
အေမွာင္ကိုအသာခ် တစ္သက္ သားရဲ႕အေမ့
အၿပံဳးမ်ားမွိန္ အၿပီးေရွာင္သြားခဲ့တယ္
ကန္႔လန္႔ကာအသာခ် ရက္မ်ားဆက္ေရႊ႕
မ်က္ရည္လံုးမ်ားတိမ္ မစီးေအာင္တားခဲ့လည္း
ဟန္ေဆာင္လို႔ပါမရ ဆက္သြားခဲ့သ၍
ၿပံဳးထားခ်ိန္ မစီးေတာင္ က်ခဲ့တယ္
က်ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္မ်ားဟာ ႐ႈပ္ပြ အက်ည္းတန္ေနမလားပဲ...
အေမ့ရဲ႕ သားႀကီး ဒုကၡမီးလွ်ံေတြၾကား အေတာင္ကုန္ဖြင့္လို႔ တိုးေ၀ွ႕ကာ ပ်ံသန္းေနဦးမယ္...
ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ ေရာင္စံုအလင္းတို႔ ဟိုးေရွ႕မွာ ယွက္သန္းေနတုန္းပဲ...
ႏွလံုးသားအိမ္ မီးေလာင္သြားခဲ့တယ္
အေမွာင္ကိုအသာခ် တစ္သက္ သားရဲ႕အေမ့
အၿပံဳးမ်ားမွိန္ အၿပီးေရွာင္သြားခဲ့တယ္
ကန္႔လန္႔ကာအသာခ် ရက္မ်ားဆက္ေရႊ႕
မ်က္ရည္လံုးမ်ားတိမ္ မစီးေအာင္တားခဲ့လည္း
ဟန္ေဆာင္လို႔ပါမရ ဆက္သြားခဲ့သ၍
ၿပံဳးထားခ်ိန္ မစီးေတာင္ က်ခဲ့တယ္
က်ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္မ်ားဟာ ႐ႈပ္ပြ အက်ည္းတန္ေနမလားပဲ...
အေမ့ရဲ႕ သားႀကီး ဒုကၡမီးလွ်ံေတြၾကား အေတာင္ကုန္ဖြင့္လို႔ တိုးေ၀ွ႕ကာ ပ်ံသန္းေနဦးမယ္...
ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ ေရာင္စံုအလင္းတို႔ ဟိုးေရွ႕မွာ ယွက္သန္းေနတုန္းပဲ...
(ေရေပ်ာ္ငွက္)
13 July, 2008
မ်က္ရည္
"Nobody worths your tears and those who worth yours, won't make you cry" တဲ့။ အေမ ေျပာဖူးတဲ့ "ဒီမွာငါ့သား မင္းဘယ္သူ႔အတြက္နဲ႕ မွငိုစရာအေၾကာင္းမရွိဘူး။ မင္းကေယာက္်ားေလး။ မ်က္ရည္မက်ေကာင္းဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း သားမ်က္ရည္နဲ႔ မတန္ဘူး။ တကယ္တန္တဲ့ သူကလဲ သားကို မ်က္ရည္က်ေအာင္မလုပ္ဘူး" စကားကို သြားအမွတ္ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက နားမလည္ခဲ့ေပမယ့္ ခုနားလည္ပါၿပီ အေမ။ သားငိုခဲ့ရဖူး တာေတြကလည္း တကယ္ကို မတန္ပါဘူး။ အကုန္ ပူလုိ႔ငိုခဲ့ရတဲ့ အတုေယာင္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သားမ်က္ရည္နဲ႔ တကယ္တန္တဲ့သူကို ရွာေတြ႕ၿပီအေမ။ အဲဒါ အေမကိုယ္တုိင္ပါပဲ။ လြမ္းမိတိုင္း မ်က္ရည္လည္ခဲ့ေပမယ့္ မက်ခဲ့ရဘူး။ အေမ့ကို ျပဳစုေပးခဲ့ရတာေတြ၊ အေမ့ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ေတြမွာ ေဘးမွာရွိေနခဲ့ရတာေတြ၊ အေမပီတိျဖစ္လို႔ ၿပံဳးခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္လည္ အမွတ္ရၿပီး ေ၀့ေနတဲ့ သားမ်က္ရည္ေတြ ကို ေက်နပ္မႈေတြက ျပန္လည္ဖံုးလႊမ္းသြားပါတယ္။ အစစ အရာရာကို ႀကိဳေတြးၿပီး လူေကာင္းသူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့တဲ့အေမ။ ကိုယ္တုိင္ မျပဳစုႏိုင္ေတာ့မွန္းသိလုိ႔ ေဘးကေန ႀကိဳတင္ ေဒါက္ေထာက္ၿပီး ေျဖာင့္မွန္ေအာင္ လမ္းေၾကာင္းေပးထားခဲ့တဲ့ အေမ့ရဲ႕ပ်ိဳးပင္ေလးတစ္ပင္ေလ.. အခု အပင္ ႀကီးလာၿပီ အေမရဲ႕။ အရိပ္ေတြေပးႏုိင္ေတာ့မယ့္အခါ သားအေပးခ်င္ဆံုး အေမ့ကိုမ်ား ေပးခြင့္ရွိခဲ့ရင္..........
(သူ႕သားေတြအတြက္ အၿမဲ ဂုဏ္ယူတတ္တဲ့ အေမ့ကို.. သား..ရွိခိုးဦးခ် ကန္ေတာ့လွ်က္ပါ အေမ)
26 January, 2008
A chorus....
အေမ…
အားလုံးအတြက္ရင္ဆိုင္တဲ့အေမ…
သားသမီးမ်ားကိုခိုလႈံခြင့္ေပး….
ေရလိုၾကည္လင္ေနတဲ့ စိမ့္စမ္းေအးတစ္ခုလုိပဲ….
အေမ…
ေပးဆပ္ဖို႔ရာတစ္ခုပဲေတြး….
ႏွစ္ေပါင္းေလးငါးဆယ္ေက်ာ္ခဲ့သေရြ႕….
မအိုမင္းတဲ့ေမတၱာေတြနဲ႔ အနစ္နာခံတာသားရဲ႕အေမ….
